جمعه، مرداد ۰۶، ۱۳۸۵

اميد باغبان رضوان




اميد باغبان رضوان، از همدوره اي هاي دوست داشتني ما در دانشگاه علوم پزشكي گيلان بود. حيف كه زود از دست رفت.
يكي از بهترين خاطرات من واو در سفر يك هفته اي به استان مازندران وتركمن صحرا بود. براي عيد قربان وتماشاي مراسم ويژه عيد در تركمن صحرا به آنجا مي رفتيم. يك شب را هم در ساري ودر منزل اميد مانديم. پدر ومادري خوب واجتماعي داشت. وقتي خبر مرگ او را شنيدم خيلي ناراحت شدم .هر چند مشغله زندگي وفَعَلگي براي زيستن مانع شده بود كه چند سالي از او با خبر باشم. اما اين دوري نتوانست جلودارم شود واز شدت تاثر گريستم. در اينجا چند عكس از او براي تجديد خاطرات قديم مي گذارم:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

مجموعه همين عكسها به صورت زيپ شده براي دانلود:
http://siavash.imany.googlepages.com/omid.zip


لينك پايين هم مقاله اي از خانم مهوش خانزاد(مادرِاميد)است با عنوان
بهاي جان يك انسان
http://www.iraninstitute.net/1381/810419/html/dialog.htm

هیچ نظری موجود نیست: